Skąd wzięła się nazwa torbaczy?
Około roku 1500 podróżnik Vincente Pinzón przywiózł z wyprawy do Nowego Świata na hiszpański dwór oposa. Udało mu się nawet przekonać króla i królową, by włożyli rękę do torby zwierzęcia. Był to pierwszy oficjalnie potwierdzony kontakt Europejczyków ze zwierzętami, które ze względu na obecność toreb skórnych u samic nazwano torbaczami. Młode tych ssaków rodzą się na bardzo wczesnym etapie rozwoju i torba służy im za schronienie podczas pierwszych miesięcy życia. Nie wszystkie samice torbaczy mają jednak prawdziwe torby. Do ich posiadaczy należą kangury, koala i większe gatunki amerykańskich oposów. Młode australijskiej myszy workowatej Dasycercus cristicauda jest chronione jedynie przez fałdy skóry samicy. Południowoamerykańskie zbójniki i australijski mrówkożer workowaty w ogóle nie mają toreb. W tym przypadku jedyną ochroną młodych jest futro matki, zaś podrośnięte, ale wciąż jeszcze karmione przez matkę młode, noszone są przez samicę na grzbiecie. Najwięcej najbardziej różnorodnych torbaczy - w tym sławne koala i kangury - żyje w Australii i na pobliskich wyspach. Poza tym torbacze występują w Ameryce Południowej i Północnej.